Μέθοδοι αντιμετώπισης της Υπογονιμότητας

Γενικά μέτρα

Η γονιμότητα μπορεί συχνά να επηρεαστεί από παράγοντες του τρόπου ζωής.
Η συχνότητα των σεξουαλικών επαφών ανάμεσα σε ένα ζευγάρι είναι ένας πολύ σοβαρός παράγοντας, ο οποίος πολλές φορές υποτιμάται.
Η σεξουαλική επαφή 2-3 φορές εβδομαδιαίως είναι απαραίτητος προκειμένου να επιτευχθούν οι καλύτερες δυνατόν πιθανότητες για  σύλληψη.
Και οι δύο σύντροφοι πρέπει να σταματήσουν ή τουλάχιστον να μειώσουν τις κακές συνήθειες όπως το κάπνισμα και την κατανάλωση αλκοόλ. Οι άνδρες πρέπει να αποφεύγουν τα ζεστά ντους και τα σφιχτά εσώρουχα, ενώ οι γυναίκες μπορεί να χρειαστεί να χάσουν ή να πάρουν βάρος.

Χειρουργική επέμβαση

Η χειρουργική επέμβαση μπορεί να χρειαστεί να γίνει για να αποκατασταθεί η διαβατότητα των σαλπίγγων ή να διορθωθούν άλλα προβλήματα των αναπαραγωγικών οργάνων. Μπορεί να πραγματοποιηθεί για να αφαιρέσει εκβλαστήσεις όπως είναι οι πολύποδες ή τα ινομυώματα.
Η χειρουργική επέμβαση μπορεί επίσης να γίνει για να αφαιρέσει συμφύσεις που εμφανίστηκαν ως αποτέλεσμα μιας προηγούμενης χειρουργικής επέμβασης, μιας πυελικής λοίμωξης, ή  ενδομητρίωσης.
Εάν βρεθεί ενδομητρίωση, η χειρουργική επέμβαση μπορεί να γίνει για να την θεραπεύσει. Τα ποσοστά επιτυχίας εξαρτώνται από τη φύση και την έκταση του προβλήματος.

Πρόκληση ωορρηξίας

Εάν μια γυναίκα έχει πρόβλημα με την ωορρηξία, ορισμένα φάρμακα μπορούν να την βοηθήσουν να ξεπεράσει αυτό το πρόβλημα βοηθώντας την να απελευθερώσει παραπάνω από ένα  ωάριο πολλές φορές. Το φάρμακο που χρησιμοποιείται συχνότερα σε αυτή την περίπτωση είναι η κλωμιφαίνη που χορηγείται με τη μορφή χαπιού. Διάφοροι κύκλοι θεραπείας μπορούν να απαιτηθούν, και η δόση και το φάρμακο μπορεί να χρειαστεί να αλλαχτούν πριν να επιτευχθεί ο στόχος.

Εάν η εγκυμοσύνη δεν επιτευχθεί μετά από διάφορους κύκλους θεραπείας με την κλωμιφαίνη, άλλες πιο ισχυρές θεραπευτικές αγωγές μπορεί να δοκιμαστούν. Αυτές είναι ορμόνες που χορηγούνται με υποδόρια ένεση και δραστηριοποιούν τις ωοθήκες να ωριμάσουν και να παράγουν ωάρια.
Οι εξετάσεις αίματος και ο υπέρηχος συχνά χρησιμοποιούνται για να ελέγξουν τα αποτελέσματα αυτής της θεραπείας. Αυτό είναι σημαντικό προκειμένου να αποφευχθούν ορισμένες παρενέργειες αυτής της θεραπείας όπως η πολύδυμη κύηση και η υπερδιέργεση των ωοθηκών. Αυτό το σύνδρομο μπορεί να παρουσιαστεί εάν πάρα πολλά ωάρια  αναπτυχθούν στον ίδιο κύκλο και μπορεί να προκαλέσει επώδυνη διόγκωση των ωοθηκών με εμφάνιση υγρού στην κοιλιά και τους πνεύμονες. Σε αυτήν την περίπτωση μπορεί να χρειαστεί η διακοπή της θεραπείας προκειμένου να μειωθεί η πιθανότητα εμφάνισης αυτού του συνδρόμου που σε ένα μικρό αριθμό περιπτώσεων μπορεί να  απειλήσει σοβαρά την υγεία της γυναίκας.

Οι περισσότερες γυναίκες που παίρνουν φάρμακα για πρόκληση ωορρηξίας ανταποκρίνονται θετικά στην θεραπεία και αρχίζουν να έχουν ωορρηξία τακτικά. Εάν δεν συνυπάρχει κανένα άλλο πρόβλημα που να απαιτεί συμπληρωματική θεραπεία, περισσότερες από τις μισές γυναίκες που παίρνουν τα φάρμακα αυτά θα μείνουν έγκυοι μέσα σε 6 κύκλους. Ωστόσο, εάν μια γυναίκα δεν πετύχει ωορρηξία με αυτή την αγωγή, τότε θα πρέπει να υποβληθεί σε περαιτέρω εξετάσεις για να διαπιστωθεί η αιτία που συμβαίνει αυτό.

Υποβοηθούμενες αναπαραγωγικές μέθοδοι

Η υποβοηθούμενες αναπαραγωγικές τεχνικές περιλαμβάνουν θεραπείες που λαμβάνουν χώρα στο εργαστήριο όπου με την βοήθεια τεχνικών μέσων, βελτιώνεται η ποιότητα σπέρματος ή υποβάλλονται σε ειδικές διαδικασίες τα ανθρώπινα ωάρια και το σπέρμα έτσι ώστε να βοηθηθεί ένα υπογόνιμο ζευγάρι στο να συλλάβει. Οι παρακάτω είναι μερικές θεραπείες διαθέσιμες στα ζευγάρια που προσπαθούν να συλλάβουν.

Σπερματέγχυση

Με αυτήν την μέθοδο, παρακολουθείται υπερηχογραφικά ο χρόνος που η γυναίκα θα έχει ωορρηξία. Λίγο πριν την ωορρηξία, ο γιατρός χρησιμοποιεί έναν λεπτό σωλήνα και τοποθετεί το σπέρμα του συντρόφου στην μήτρα της γυναίκας. Στις περισσότερες περιπτώσεις, το σπέρμα υποβάλλεται προηγουμένως σε επεξεργασία στο εργαστήριο για να αυξήσει τις πιθανότητες για γονιμοποίηση.

Εξωσωματική γονιμοποίηση (IVF)

Με τη τεχνητή γονιμοποίηση (IVF), τα ωάρια από τη γυναίκα και το σπέρμα από τον άνδρα γονιμοποιούνται έξω από το σώμα στο εργαστήριο. Στην συνέχεια το γονιμοποιημένο ωάριο τοποθετείται στην μήτρα της γυναίκας για να αναπτυχθεί.

Τα ωάρια αφαιρούνται από την ωοθήκη αμέσως πριν από την ωορρηξία. Φαρμακευτική αγωγή χρησιμοποιείται τις περισσότερες φορές για να βοηθήσει τις ωοθήκες να παραγάγουν περισσότερα από ένα ωάρια. Τα ωάρια συνήθως αφαιρούνται από την ωοθήκη με την εισαγωγή μιας βελόνας μέσω του κόλπου κάτω από την καθοδήγηση υπερήχου. Αναλγησία ή ηρεμιστικό χορηγείται κατά τη διαδικασία.
Τα ωάρια έπειτα επωάζονται με το σπέρμα και πολιορκούνται από εκατομμύρια σπερματοζωάρια που προσπαθούν να τα γονιμοποιήσουν.  και παρακολουθούνται για να διαπιστωθεί εάν η γονιμοποίηση επιτυγχάνεται. Μερικές ημέρες αργότερα, ένα ή περισσότερα γονιμοποιημένα ωάρια (έμβρυα) τοποθετούνται στην μήτρα της γυναίκας μέσω ενός λεπτού σωλήνα που περνά στον τράχηλο από τον κόλπο της γυναίκας. Αυτό καλείται εμβρυομεταφορά.
Τα μη χρησιμοποιημένα, γονιμοποιημένα ωάρια μπορούν να ψυχθούν και να αποθηκευτούν για μεταγενέστερη χρήση. Το ποσοστό επιτυχίας IVF εξαρτάται από την ηλικία της γυναίκας και την αιτία της υπογονιμότητας. Οι πιθανές παρενέργειές είναι οι ίδιες με εκείνες από τα φάρμακα ωορρηξίας.

Μικρο-γονιμοποίηση (ICSI)

Με τη μικρο-γονιμοποίηση (Ιntracytoplasmic sperm injection ICSI), ένα και μόνο σπερματοζωάριο τοποθετείται άμεσα μέσα σε ένα ωάριο για να το γονιμοποιήσει.

Κατ' αρχάς, ένα σπερματοζωάριο και μόνο που παρουσιάζει υγιή χαρακτηριστικά   απομονώνεται από το σπέρμα  και εγχέεται άμεσα με μία μικροσκοπική πιπέλα (λεπτό σωλήνα) στο κέντρο του ωάριου που έχει ληφθεί μετά από ωοληψία.
Στην συνέχεια, τα ωάρια παρακολουθούνται συστηματικά για να διαπιστωθεί εάν έχουν γονιμοποιηθεί. Μόλις γονιμοποιηθούν, τα ωάρια τοποθετούνται στην μήτρα της γυναίκας για να αναπτυχθούν, ή ψύχονται για μεταγενέστερη χρήση.
Αυτή η τεχνική είναι αρκετά νέα και λίγα είναι γνωστά για οποιαδήποτε μακροπρόθεσμα αποτελέσματα. Έχει ωστόσο φέρει επανάσταση στην αντιμετώπιση των ζευγαριών που παρουσιάζουν υπογονιμότητα λόγω ασθενούς σπέρματος.